06-09-04

lutier

we brachten slechts één dag door in het wonderlike Praha, dat beroert en nooit meer los laat... er mogen nog miljoene duitsers en hollanders over de praagse klinkers treden, geen lederhose of gekrakeel kan de schoonheid van deze stille schone teniet doen... en hoog boven de burcht daar woont een schattig oud vrouwtje... haar zoon is lutier en zijzelf speelt nog graag viool, haar witte haren lijken die van een strijkstok, haar vingers zijn fijn en onder de talloze rimpels nog heel gevoelig, haar oogjes zijn blinkende kraaltjes... en ik vond er een tweede viooltje waar ik nu elke dag van nageniet... nen geen guarneri of stradivarius, ook geen lupeti maar wel een lieftallig en fijngesneden kleinood... meer dan voldoende voor mijn voorzichtig en bescheiden amusement...

22:55 Gepost door gert van | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.