06-09-04

van oude appelbomen en nieuwe tsjechen

ja tsjechië heeft nog oude appelbomen... en verborgen kreken en prachtige heuvels en wouden (met stekelige bosmuggen) en zout water en boheemse schuimwijn... enwaar er bubbels zijn daar is er leven... gelukkig maar... maar langs de wegen, vooral de grote aswegen waar de truckers razen en toeristen op koopjes azen krioelt het van aziatische stalletjes met aandoenlijk lelijke tuinkabouters, met al wat blinkt en niet uit tsechië komt... wel tsjechisch zijn de talloze "madam patatjes" die ok hun koopwaar aan de (talrijke duitse) truckers of "terroeristen" aanbieden... hun vlees is beterkoop dan het duitse würstenfleisch... en er is boheems kristal en stenen en kraaltjes voor elk wat wils... maar ik had oog voor de kleur van de aarde die in tsjechië zo intens kan zijn en ook zo wispelturig, zoals ook het landschap, nu eens stijl en spichtig, dan zacht glooiend, soms stekelig en dor, even later blinkend van de talloze kreken en vijvers, de karper smaakt er naar de modder maar geen nood de modder is er lekker... de aarde is hier stoffig van het krijt, een boogscheut verder roestig rood of stinkend van de weldoende zwavel... tsjechië is een land van kastelen en sloten, ridders en burchten, Tabbor (tsechisch voor vesting) is zo'n mooi ridderstadje waar we een acht verbleven, eentje uit duizend en één nachten... en in Téplice traden we even in de voetsporen van la Binoche... al zijn de kuiroorden daar intussen veel netter en in kleur...

22:46 Gepost door gert van | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.